„Przedmioty powróciły do nas dzięki uczniom.”

„Przedmioty powróciły do nas dzięki uczniom.”

To pierwszy raz, kiedy zwrotu przedmiotów osobistych rodzinom ofiar zbrodni hitlerowskich dokonują uczniowie – grupa wolontariuszy jednego z oświęcimskich liceów postanowiła poszukać śladów rodziny Tadeusza Sieprawskiego w ramach kampanii #StolenMemory. Z dobrym skutkiem – Anna Mazur odzyskała przedmioty osobiste należące do brata dziadka, Tadeusza Sieprawskiego, 75 lat po jego deportacji przez narodowych socjalistów.

W czerwcu 1940 roku, w wieku zaledwie 19 lat Tadeusz Sieprawski został deportowany przez nazistów do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Tam nadano mu numer więzienny 58. Następnie w roku 1943 został przetransportowany do KZ Neuengamme w Hamburgu. Zginął w maju 1945 roku w Zatoce Lubeckiej podczas bombardowania statków Cap Arcona i Thielbek, na których życie straciło ponad 6000 więźniów obozów koncentracyjnych. Jego rzeczy osobiste były przechowywane w Arolsen Archives.

Historia Tadeusza Sieprawskiego jest jedną z siedemnastu, które można prześledzić w ramach otwartej we wrześniu 2019 roku wystawy #StolenMemory w Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu (MDSM). Podczas uroczystości otwarcia wystawę zwiedziły również wybrane klasy szkół z Oświęcimia. Wanda Różycka-Bilnik, żywy świadek historii, wyjaśniła młodzieży, jakie znaczenie ma dla rodzin zwrot przedmiotów osobistych. Dla sześcioosobowej grupy uczniów i uczennic miało to stanowić bodziec do prześledzenia losów więźnia i odnalezienia jego rodziny. „Myślę, że to był moment, w którym każdy członek naszej grupy poczuł pewnego rodzaju powołanie”, wspomina jeden z uczestników projektu. W każdym zaistniało ono z innego powodu: „Motywowały nas chęć poznania prawdy, potrzeba niesienia pomocy, zafascynowanie historią czy pasja do rozwiązywania zagadek.”  

Ostatnia rzecz, którą posiadał Tadeusza Sieprawskiego: jego książka ubezpieczeniowa.

Wybór uczniów padł na Tadeusza Sieprawskiego – młodego mężczyznę z Krakowa pracującego jako kelner w kawiarni, który pewnego dnia został aresztowany przez nazistów i przewieziony w ramach pierwszego transportu polskich więźniów do KZ Auschwitz. Dzięki dokumentom Arolsen Archives oraz pomocy Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau młodzież rozpoczęła swoje śledztwo i – po szeroko zakrojonych poszukiwaniach – w końcu odnalazła wnuczkę brata Tadeusza Sieprawskiego, Annę Mazur. „Zaniemówiłam, gdy otrzymałam telefon” wspomina. „Cała rodzina na niego czekała. To tak, jakby wrócił do domu.”

Dla wszystkich osób zaangażowanych w projekt jest to duży sukces. MDSM planuje teraz wspólnie z uczestniczącymi w projekcie uczniami wymienić widniejący na wystawie plakat Tadeusza Sieprawskiego „Poszukiwany” i zastąpić go nowym plakatem z hasłem „Odnaleziony”. Uczniowie chcą kontynuować swoją pracę. Poszukują już kolejnej rodziny. „Całą naszą pracę i trud poszukiwań wynagrodziła nam radość, jaką mogliśmy sprawić Pani Mazur. Jesteśmy absolutnie pewni, że chcemy dalej uczestniczyć w projekcie #StolenMemory.”

Support us